Olifanten communicatie.

Jarenlang zijn er al studies gaande over hoe olifanten met elkaar communiceren. Voor diegene die geïnteresseerd zijn zal ik in deze blog een klein tipje van de sluier oplichten over hoe olifanten volgens onderzoekers met elkaar praten.

Nog niet zo lang geleden was de mensheid nog verbaast te leren dat olifanten met elkaar kunnen praten. Natuurlijk kunnen ze dat! Hoe anders zouden dieren met zo'n sterke individuele persoonlijkheid, in een complexe samenleving zoals die van de olifant samen kunnen leven?

Een van de fundamentele gedragskenmerken van de olifanten is hun demonstratieve karakter. Uitdrukkingen van vreugde, woede, onnozelheid, en regelrechte verontwaardiging worden bij een olifant regelmatig gezien. Olifanten praten veel met elkaar om hun behoeften of verlangens te vertellen, of gewoon om te discussiëren. Iets wat sterk de overhand bij een olifant heeft, is de zorg voor de baby olifantjes. Wanneer een kleintje ook maar een piepje geeft, staat moederolifant aangesterkt met de tantes van het kleintje binnen een mum van tijd ter bescherming om het kleintje heen. Met de hoofden naar het kleintje gericht en de billen naar de buitenzijde, zullen ze het kleine dier tot het uiterste verdedigen. De zorg en ondersteuning voor een groepsgenoot lijkt heel erg op die zorg die de mens voor een familielid heeft. Ze zijn verliefd, houden van elkaar, zijn bezorgd, zijn gefrustreerd, boos en maken ruzie weer goed. Olifanten communiceren met elkaar met behulp van een verscheidenheid van geluiden.

De akoestische (geluid) signalen zijn omni directionele ( in alle richtingen) signalen en kunnen naar een groot bereik hebben. Door middel van reflectie, worden akoestische signalen afgebroken of geabsorbeerd door de omgeving. Hoge tonen worden veel sneller afgebroken door de omgeving dan lage tonen. Neem ter voorbeeld maar een auto die voorbij komt die de muziek hard aan heeft staan, dan hoor je eigenlijk alleen de bastonen, het gedreun. Olifanten zijn specialisten in het produceren van lage tonen en in het gebruik van lange-afstand communicatie.

Wat hoort het menselijke oor?

Het menselijke oor vangt geluiden op waarvan het aantal trillingen tussen de 20 en 20.000 per seconde ligt. Geluiden met minder dan 20 trillingen per seconde worden infrageluiden genoemd, deze kunnen wij niet horen omdat ze te laag zijn. Geluiden met meer dan 20.000 trillingen per seconde heten ultrageluiden, deze geluiden horen wij ook niet omdat ze te hoog zijn om door ons te worden gehoord.

Olifanten produceren dus een breed scala aan geluiden, hier enkele voorbeelden van hun communicatie.

Ze communiceren op een zeer lage frequentie zoals het rommelen.
Rommelen kunnen we, als we dicht bij de olifant in de buurt staan, in onze buik voelen.

De hogere frequentie zoals trompetten.
Trompetten worden geproduceerd door een krachtige uitzetting van lucht door de slurf . De meeste duren minder dan een seconde (hoewel extreem lange trompetten kan duren dan 3 seconden).
Olifanten hebben de neiging om trompetten als ze bijvoorbeeld bang, verbaasd, agressief, speels of opgewonden zijn.
Trompetteren wordt vaak geassocieerd met intens sociale gebeurtenissen zoals een geboorte, paring of een begroeting ceremonie.

Gesnuif:
Gesnuif zijn korte, luidruchtige, breedband geluiden geproduceerd door het kort lucht door de slurf te blazen. Olifanten kunnen snuiven als ze zijn verrast door iets, als ze zich opwinden, of om andere leden van hun groep te waarschuwen voor een nieuwe situatie.

Huilen:
Kalveren onder de leeftijd van vijf jaar kunnen een huilende rommel geluid produceren wanneer ze in een situaties zitten waarin gevaar dreigt, of wanneer hen de toegang tot de borst wordt ontzegd. De kreten zijn zeer korte piepende geluiden die nog geen halve seconde duren.

Brullen:
Het brullen van de olifant is een zoals u zich wel voor kunt stellen een krachtig geluid. De olifant brult als het zeer boos is, of zich bedreigd voelt. Het brullen trekt ook aandacht van anderen. Zo brullen kalveren om de aandacht van de verzorgers te trekken.

Om een idee te krijgen van het bereik van de frequenties die door de olifant gebruikt worden is het misschien wel leuk om ze te vergelijken met de producten die door mensen worden gebruikt.
Een mannelijke stem schommelt rond de 110 Hertz.
Een vrouwelijke stem ongeveer 220 Hz.
Een kind rond de 300 Hz.
Een mannelijke olifant rommel schommelt rond een gemiddelde van minimaal 12 Hz (meer dan 3 octaven onder de stem van een man).
Een vrouwelijke olifanten rommel is ongeveer 13 Hz.
Een kalf ongeveer 22 Hz.

Persoonlijke noot van Reinie:

Onze liefde voor de olifant.

De laatste 5 jaar brengen we wanneer we in Chiang Mai zijn, een dag of twee een bezoek aan het Elephant Nature Park. Het ENP ligt net buiten Chiang Mai en is een opvangcentrum voor olifanten die in de toeristenindustrie en in de houtkap hebben gewerkt. De meeste olifanten zijn zowel geestelijk als lichamelijk mishandeld. De oprichtster van het park is Sangduen Chailert (Lek). Lek is een klein Thais vrouwtje die zich al jaren lang met hart en ziel, bezig houdt met het redden van olifanten uit Thailand en omliggende landen. De olifanten die Lek onder haar hoede heeft krijgen alle ruimte om zich te ontplooien zoals ze dit zelf willen. De olifanten lopen vrij rond op een stuk land waar ze voldoende te grazen hebben, ze hebben zelfs beschikking over een rivier. Zodoende kunnen ze badderen naar hun lieve lust. En ze hebben veel aanspraak van toeristen die niet zijn gekomen om op hun rug te rijden, maar ze bananen en meloenen te voeren vanaf een voeder plateau.
De olifanten hebben allemaal een eigen mahout (menselijke begeleider), maar er zijn ook twee olifanten in het ENP die zelf twee mahouts hebben. Dit omdat ze zoveel katte kwaad uithalen, dat een enkele mahout hun niet bij kan houden. De mahout is de hele dag bij de olifant en zorgt dat het de olifant aan niets ontbreekt. Ook zorgt hij ervoor dat de olifant niet in problemen komt, en dat de olifant binnen de grenzen van het park blijft.
De meeste olifanten die op het park rondlopen zullen hier hun hele leven blijven, zij kunnen deze tijd in rust en vrede doorbrengen. Een aantal van de olifanten zijn in het ENP om aan te sterken van een bevalling of omdat ze te ziek zijn om hun werk in de toeristenindustrie uit te voeren. De eigenaar van de olifant komt, wanneer hij denkt dat de olifant voldoende rust heeft gehad, de olifant gewoon weer ophalen. In de meeste gevallen heeft Lek voor de periode dat een olifant bij haar was, ter compensatie veel geld moeten betalen. Dit als een vergoeding voor de geleden schade van de eigenaar. Het is een kromme wereld!
Wanneer wij in het ENP aankomen zie je de liefde en rust die de medewerkers van het park uitstralen. Het is een heerlijk gezicht de dieren zo vredig te zien grazen en spelen. Het blijft ons verbazen dat een dier zo teder en liefdevol als de olifant in zulke vreselijk omstandigheden moet leven zoals ze in de andere olifantenparken aantreffen. Hier worden de dieren uitgebuit en mishandeld ter vermaak van de toeristen.

Wilt u meer van het Elephant Nature Park weten, kijk dan eens op http://www.elephantnaturepark.org daarop kunt u alle verhalen van de olifanten van het Elephant Nature Park lezen.
U kunt onze Nederlandse vertaling van het Elephant Nature Park hier vinden:http://elephant.vogelnestje.nl/dutch/index.html

En dan zult u zien: Tranen zijn de kortste weg naar een glimlach!

Met zonnige groet,

Reinie Vinke - van Boven