20 december 2010.

Naar de Hmong stam.

Vandaag zijn we met onze chauffeur Mr. Pong naar een Hmong stam (Hmong is een afsplitsing van de Karen stam) geweest. De Hmong maken hele mooie sieraden. We vertrokken om 9:00 uur. En reden al snel over een niet al te beste weg het binnenland in.  Het was maar goed dat we beiden geen last van wagenziekte hebben, want anders was het een afschuwelijke reis geweest.

bron foto: www.thingsasian.com

Wilt u naar de Hmong stam sieraden in onze webwinkel, klik dan hier.

Nu konden we toch ondanks al die bochten (ik denk dat we wel honderd bochten hebben gehad) toch wel genieten van de mooie omgeving waar we door heen reden. Doordat we heel erg hoog zaten hadden we soms een schitterend uitzicht. Na bijna een uur rijden kwamen we in het primitieve dorpje aan. Het was best fris in de bergen en de houtkachels rookten ons vrolijk tegemoet. Richard en ik gingen samen met Mr. Pong op weg naar de huisjes. We hadden afgesproken dat Mr. Pong voor ons vertalen. De mensen konden niet tot nauwelijks Engels en ik was bang dat ik met handen en voetenwerk ook niet zo ver zou komen, want in de stad begrijpen sommige mensen je al niet, laat staan dat de mensen in the middle of nowhere je dan kunnen verstaan. De mensen waren gelukkig helemaal niet opdringerig. Er zaten groepjes vrouwen armbanden te maken, ze waren schitterend. Ik kreeg van allerlei soorten, maten en met verschillende kleuren stenen in mijn handen gedrukt. De sieraden worden allemaal voor de deur of in huis gemaakt.  Dit was de eerste keer dat we bij deze stam waren, dus lieten we het maken van foto's maar even achterwege. Dat zou later wel komen. Ze maken bijna allemaal dezelfde sieraden, de een heeft de afwerking iets mooier dan de andere, dat wel, maar over het algemeen komt het op hetzelfde neer. Natuurlijk kochten we alleen de echt mooie afgewerkte sieraden. We kochten overal wat, hier wat armbanden met steentjes, daar weer wat armbanden zonder steentjes en een eindje verderop kochten we weer kettingen met stenen en weer een eindje verderop kettingen zonder stenen. Op het eind kwamen we bij een meisje met oorbellen, daar hebben we wat oorbellen gekocht. We hebben in totaal zo twee uur rondgekeken.  En toen gingen we weer op weg naar de bewoonde wereld met een tas voor spullen en een hoop mensen achterlatend die ons hartelijk uitzwaaiden. Ze hadden tegen Mr. Pong gezegd dat ze hoopten dat we nog een keer terug kwamen. Nou dat zijn we zeker van plan, misschien niet deze reis, maar zeer zeker een andere keer..