Donderdag 23 December 2010, naar Mr. Nutta Pon, de maker van onze schitterende bloemenzeepjes.

Het is kwart voor negen als we weer door Mr. Pong afgehaald worden om naar Mr. Nutta Pon te gaan. We zijn uitgenodigd om  naar zijn huis te komen om daar  te komen kijken hoe hij zijn bloemenzeepjes maakt. Dus gaan we gewapend met onze foto en videocamera op pad.

Wilt u naar onze zeepjes in de webwinkel, klik dan hier.

Mr. Nutta Pon woont in een van de buitenwijken van chiang Mai.

Wanneer ik de auto uit stap pakt het mannetje me direct stevig bij mijn hand vast en sleurt me bijna mee naar binnen. Maar zoals hij dat waarschijnlijk al vroeg in zijn leven heeft geleerd moeten eerst de schoenen uit. Geduldig blijft hij naast me staan totdat ik de veters van mijn legerkisten heb losgemaakt en mijn schoenen heb uitgetrokken.  Ead (zo heet het kleine kereltje) pakt me direct weer bij de hand en laat me zijn speelgoed zien. Alsof we speciaal voor hem gekomen zijn drukt hij me van allerlei speelgoed in mijn handen zodat ik deze kan bewonderen. Mr. Nutta Pon zegt dat Ead ontzettend naar ons bezoek heeft uitgekeken. En dat hij al zijn speelgoed gisteren al had klaar gezet zodat hij ons niets zou vergeten te laten zien. Nadat we hem alle aandacht hebben gegeven, zijn zusje Ann

Mr. Nutta Pon doet er zo'n 10 minuten over om uit een stuk zeep een mooi bloempje te snijden,
wat hij ons laat zien is voor hem een makkelijke  bloem. Wanneer mr. Nutta Pon een bloem met stampers moet maken zoals bij een orchidee, dan is hij natuurlijk veel langer dan 10 minuten bezig.

De bloemenzeep wordt van een stuk witte zeep gemaakt. In het geval van een rode of roze bloem neemt Mr. Nutta Pon een stuk roze zeep, want dan heeft de zeep al een beetje de kleur van de bloem zelf. In dit geval maakt Mr. Nutta Pon een Frangipani bloem, de bloem is grotendeels wit, dus neemt hij een stuk witte zeep.

	Wanneer het bloempje is uitgesneden wordt hij onder water ondergedompeld. Dan krijgt de bloem zijn eerste kleur, de eerste laag wordt aangebracht met verf op waterbasis, dit geeft een zachte kleur aan de bloem. De reliëfs worden gemaakt met acrylverf aangebracht, deze verf is qua kleur wat harder. Wanneer het geheel helemaal droog is wordt het zeepje in het doosje geplakt en netjes aangedrukt. De deksels van de doosjes zijn allemaal versierd met metalen versiersels met en zonder belletjes of met een schilder versiering, ook door Mr. Nutta Pon gemaakt.

Onder het fotograveren door is Ead niet van mijn zijde geweken en heeft zijn blik op een sleutelhanger met een grote ster die aan mijn tas bengelt laten vallen. Hij vind hem geweldig. Dus laat ik Richard de sleutelhanger van mijn tas afhalen en geef het Ead. Hij is helemaal sprakeloos, maar even later is hij weer een en al gespreksstof en ratelt hij maar door in het Thai! Hij loopt trots als een pauw door het huis, met de sleutelhanger aan zijn jas.

Mr. en Mrs. Nutta Pon hebben vier kinderen, Tec een meisje van 13, Od een jongen van 8, Ead een jongen van 5 en Ann een schitterend klein meisje van 8 maand. Mrs. Nutta Pon  laat ons een hele reeks foto albums zien, zo kunnen we de twee andere kinderen ook bewonderen. Od, de jongen van 8 is autistisch en praat niet, Mrs. Nutta Pon legt uit dat dat heel erg moeilijk voor haar en haar man is.

Later als wij ondertussen door Ead bezig worden gehouden zijn Mr. en Mrs. Nutta Pon al begonnen met het inpakken van onze bloemenzeepjes. Ze worden allemaal in mooie papieren doosjes gepakt met een blaadje erop. Na ruim ander half uur proberen we ons bezoek af te sluiten, want we hebben net gehoord dat Ead eigenlijk al op school had moeten zijn.  Mr. en Mrs. Nutta Pon hebben hem thuis gehouden omdat wij kwamen, dus we zetten er vaart achter om weg te gaan. Wanneer alle zeepjes zijn ingeladen worden we uitgebreid door Ead en zijn ouders uitgezwaaid. Wat een ontzettend lief gezin is dit toch!

Nog even een paar foto's van het beschilderen van een orchidee.